Η Ελλάδα δεν έχει πολλά περιθώρια να δέχεται πλήγματα στη διεθνή εικόνα της. Πολύ περισσότερο όταν αυτά προέρχονται από διάφορες «παραδοσιακές» για τη χώρα μας πολιτικές και κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Για παράδειγμα, οι όποιοι λανθασμένοι και περίεργοι χειρισμοί του υπουργού Αμυνας κ. Καμμένου στην υπόθεση πώλησης εξοπλισμού στη Σαουδική Αραβία οδήγησαν σε ένα μεγαλοπρεπές φιάσκο. Ο υπουργός, πέραν όλων των άλλων, στα τέλη Αυγούστου, σε κατάσταση αδικαιολόγητης αγανάκτησης, φέρθηκε σκαιότατα σε στρατιωτικούς, ενώ πρόσβαλε Ελληνες διπλωμάτες. Μήνες μετά, ανεδείχθη στον Τύπο η υπόθεση.

Οι δημοσιογράφοι αλλά και οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης έκαναν καλά τη δουλειά τους. Οι πρώτοι ανέδειξαν το θέμα. Οι δεύτεροι έθεσαν με την κοινοβουλευτική διαδικασία ερωτήματα στον υπουργό. Ο υπουργός απάντησε εγγράφως μέσα σε 24 ώρες και προχώρησε και σε σχετική κατάθεση εγγράφων. Δημοσιογράφοι από τα κύρια συγκροτήματα Τύπου και ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα της χώρας άρχισαν να εξετάζουν τα έγγραφα που κατέθεσε ο υπουργός. Αυτά, δυστυχώς, έβριθαν από κενά, διαδικαστικά χάσματα και αδικαιολόγητες μεθοδεύσεις. Κύρια μεταξύ αυτών η ύπαρξη εκπροσώπου από την πλευρά της Σαουδικής Αραβίας. Ελληνα επιχειρηματία με παρελθόν στα όπλα και τα εκρηκτικά.

Οι δημοσιογράφοι ανέδειξαν τα ευρήματα και τις απορίες τους. Η αντιπολίτευση ανέδειξε κοινοβουλευτικά και πολιτικά τα ευρήματα. Ο υπουργός βρέθηκε σε δύσκολη θέση, μην μπορώντας να απαντήσει στα ερωτήματα που προέκυπταν από τα ίδια τα έγγραφα που κατέθεσε σχετικά στο Κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός και άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες αρχικά απέφυγαν να εκτεθούν στην όλη δημόσια συζήτηση. Ο υπουργός κ. Καμμένος, αντί να υπερασπισθεί με σοβαρά επιχειρήματα τις επιλογές και τους χειρισμούς του στο Κοινοβούλιο και στα μίντια ή να παραιτηθεί από το αξίωμά του για να υπερασπισθεί τον εαυτό του με πληρότητα, χωρίς επιπτώσεις στην κυβέρνηση, κατέφυγε σε απειλές και υπονοούμενα. Ο πρωθυπουργός, πιεζόμενος από την αντιπολίτευση, εμφανίσθηκε τελικά στο Κοινοβούλιο και υπερασπίσθηκε τον υπουργό με τρόπο που εξέθεσε τον εαυτό του τόσο σε σχέση με το κύρος όσο και με τον θεσμικό του ρόλο, προκαλώντας επιπλέον πλήγματα στη διεθνή εικόνα της χώρας. Οι σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία έχουν διαταραχθεί. Κάποιοι αρχίζουν να μιλάνε για «αποστασίες» και άλλοι για ανθρώπινα δικαιώματα. Ανοησίες!