«Ωρέ, κατακαημένη πατρίδα, τι τραβάς με αυτούς που σε εξουσιάζουν, τωρινούς και χθεσινούς! Μέρα δεν περνάει που να μην ξεφυτρώνει κάποιο νέο σκάνδαλο, κάποια βρομιά ανθρώπων της εξουσίας, σημερινής ή χθεσινής. Και αντίδραση να μην υπάρχει, ούτε από ψηλά ούτε από χαμηλά»… 

Με τέτοιες και ακόμη πιο οργισμένες φράσεις μού τηλεφωνούν αγανακτισμένοι, παλιοί φίλοι μου, όπως ο κυρ Γιώργης από την Κρήτη και ο καπετάν Ανδρέας από τον Γράμμο. Μαζί τους και όλοι αγρίως φορολογούμενοι Ελληνες πολίτες… Τα σκάνδαλα είναι καθημερινά και κάποια από αυτά αγγίζουν ακόμη και τους κορυφαίους…

Είναι απορίας άξιον πώς ο πρωθυπουργός τα βλέπει όλα ρόδινα, ιδίως αυτά που ο λαός βλέπει κατάμαυρα, όπως το φορολογικό του μαστίγωμα, η ασύλληπτη φοροδιαφυγή, η ξέφρενη εγκληματικότητα, η αχαλίνωτη εισβολή λαθρομεταναστών και η βάρβαρη προκλητικότητα της Τουρκίας. Είναι… αξιοθαύμαστη η κυβέρνηση που καταφέρνει όλα αυτά να τα κουκουλώνει.

Αξιοθαύμαστη γιατί κατάφερε να βγάλει έξω την ουρά της ακόμη και από αυτό το πελώριο δικαστικό σκάνδαλο της αποφυλάκισης του μεγαλοφονιά Κουφοντίνα, αν και έχει φορτώσει την καμπούρα της με πάνω από 3.000 αποφυλακίσεις κακοποιών στα δυόμισι χρόνια της εξουσίας της. Κακοποιών που... διαπρέπουν καθημερινά σε φόνους, ληστείες, απαγωγές, βιασμούς και «σιδερώματα» ανυπεράσπιστων γερόντων…

Η Αστυνομία συλλαμβάνει όσους μπορεί, αλλά βλέπει με αγανάκτηση ότι εξαιτίας των σκανδαλωδών νόμων της «σοβιετικής παρέας Τσίπρα» οι κακοποιοί μπαινοβγαίνουν στον Κορυδαλλό. Αλλά και ότι, όσο μένουν εκεί μέσα, οι Αρχές τούς παρέχουν όλες τις ανέσεις και διευκολύνσεις να σχεδιάζουν και να καθοδηγούν τις δραστηριότητες των συντρόφων τους.

Η μαύρη αλήθεια είναι ότι ουδέποτε η χώρα είχε τόσο μεγάλο αριθμό κακοποιών όσο τα τελευταία χρόνια. Ακόμη δε μεγαλύτερο, αφού στους δικούς μας έχουν προστεθεί και αμέτρητοι Αλβανοί, Γεωργιανοί, Πακιστανοί και κάθε καρυδιάς καρύδι του Τρίτου Κόσμου που βρίσκουν στην «ανθρωπιστική και φιλόξενη Ελλάδα» ένα αφύλακτο πεδίο δράσης.

Η εγκληματικότητα είναι η μεγαλύτερη από όλες τις πληγές που άφησαν να κακοφορμίσουν όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις. Ακολουθούν η πρώτη στην Ευρώπη σε αγριότητα φορολογία της μεσαίας τάξης, με τα αμέτρητα λουκέτα και εν τέλει την υπαγωγή της στη φτωχολογιά, και η επίσης μεγαλύτερη στην Ευρώπη φοροδιαφυγή, με εξαγωγή κεφαλαίων, μεγαλύτερη και από τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες.

Λάθη λοιπόν από τις ηγεσίες και των αποδώ και των αποκεί. Με αποτέλεσμα η πατρίδα να βρίσκεται σήμερα, καταπληγωμένη, στη δυσκολότερη φάση της ζωής της. Πολλοί δεν έχουν αντιληφθεί πόσο δύσκολα υπήρξαν και είναι τα τελευταία δέκα χρόνια. Και πόση ευθύνη φέρουν αυτοί που κρατούσαν τα ηνία της εξουσίας, από τον «Γιωργάκη» ως τον Τσίπρα, πότε με το «λεφτά υπάρχουν» και με το «όλα πάνα καλά»!..

Θα αναρωτηθούν όμως και οι πιο σκεπτικιστές: «Ωρέ, είναι δυνατόν να μην υπάρχει λύση στο σημερινό δράμα; Η πατρίδα πάντα έβρισκε λύσεις, πάντα γλίτωνε από την καταστροφή. Πάντα κάποιος έβαζε το χέρι του, είτε Ζορμπάς ήταν αυτός, είτε Βενιζέλος, είτε Πλαστήρας. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει και σήμερα εθνική δύναμη έτοιμη να πρωτοπορήσει στη μεγάλη αλλαγή;».

Θα έλεγα με βεβαιότητα ότι ΥΠΑΡΧΕΙ! Και αυτή δεν είναι άλλη από τις ένοπλες του δυνάμεις του έθνους, τις μόνες αμόλυντες από τη μούχλα, αλλά και τις υποχρεωμένες να φωνάξουν «παρών», να παρέμβουν, αντί να σιωπούν. Πώς; Με κάποιο νέο πραξικόπημα; Οχι βέβαια. Τουλάχιστον όμως να προσφέρουν από τα σπλάγχνα τους άνδρες και γυναίκες ικανούς και ορεξάτους να ζωντανέψουν το ημιθανές πολιτικό σύστημα.

Γίνεται; Ναι, αν το θέλει ο πάντοτε καλός Θεός της Ελλάδος!

[email protected]