Η Νέα Δημοκρατία μετράει τα υπέρ αυτής ποσοστά που καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις, ικανοποιείται από την καθαρή διαφορά που σταθερά κρατάει από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ευφορία δεν υπάρχει στο εσωτερικό του κόμματος. Κι αυτό γιατί από τις αναλύσεις των δημοσκόπων προκύπτει ότι η ΝΔ οφείλει την υπεροχή της πρωτίστως στο γεγονός της συρρίκνωσης των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος, που «πληρώνει» τα λάθη του. Με άλλα λόγια, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα δικό του πολιτικό ρεύμα στους κόλπους της πάσχουσας ελληνικής κοινωνίας. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απογοητεύει, αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν γοητεύει. Και στο εσωτερικό της δεν λείπουν τώρα οι γκρίνιες από πρόσωπα και ομάδες που αμφισβητούν την αντιπολιτευτική γραμμή της ηγεσίας. 

Ομως, όπως κι αν κρίνουν τα στελέχη της ΝΔ τις προσωπικές επιδόσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν πρόκειται να καταλήξουν σε τίποτε το σημαντικό, αφού δεν αγγίζουν τον πυρήνα του μείζονος προβλήματος, που αποτελεί την πηγή της αδυναμίας αυτής της παράταξης: την παρατεινόμενη άρνηση όλων των «γαλάζιων» για την παραγωγή νέας πολιτικής.

Η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2010 έφερε την ακύρωση του μεγάλου εθνικού στοιχήματος της Μεταπολίτευσης, που ήταν η συμπόρευση της Ελλάδας με τον σύγχρονο ευρωπαϊκό κόσμο. Σήμερα, όγδοη χρονιά επιτροπείας της υπερχρεωμένης Ελλάδας από τους ξένους δανειστές και βίαιου μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας, που βρέθηκε έξω από τις παραγωγικές διαδικασίες των χωρών-μελών της Κοινότητας των Ευρωπαίων, η καταστροφή είναι απολύτως διαπιστωμένη.

Σε αυτή την καταστροφή εξέχουσα θέση έχει η κατάρρευση της αστικής πολιτικής τάξης. Ομως σήμερα, παρά τις κατά σειρά εκλογικές ήττες της, η μόνη υπολογίσιμη δύναμή της είναι αυτή της «κεντροδεξιάς» ΝΔ. Αλλά η ΝΔ εκπροσωπεί τώρα μάλλον μια συλλογική επιθυμία για αλλαγή, παρά μια συγκεκριμένη πολιτική, αφού πολιτικό σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης δεν διαθέτει. Και επειδή δεν παράγει πολιτική με καθαρό «πρόσωπο», ταλαιπωρείται προσπαθώντας να αποδείξει ότι δεν είναι νεοφιλελεύθερη, ότι δεν είναι της ακραίας δεξιάς, ότι είναι κεντροδεξιά με «κεντρώα» κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ετσι, η ΝΔ αντί να λύνει, μεγαλώνει το πρόβλημα της αστικής πολιτικής τάξης.